ناتوانی یا غفلت کشور ما در انجام پژوهش‌های بنیادی در چیست؟ چرا دولت مردان ما هزینه برای پژوهش در علوم بنیادی را اتلاف درامد دولت می‌دانند؟ می‌دانیم که بیشترین تخمین برای اعتبارات پژوهش‌های بنیادی کمتر از ۷ درصد از کل اعتبارات پژوهشی کشور است و بیش از ۹۳ درصد برای پژوهش‌های کاربردی و توسعه‌ای هزینه می‌شود. این را مقایسه کنید با ۱۵ تا ۲۰ درصد نرم جهان صنعتی برای پژوهش‌های بنیادی!

سوالی که مایلم با همکاران دانشگاهی و غیر دانشگاهی مطرح کنم این است:

۱. چرا کشور ما با شرایط ویژۀ خودش لازم است برای پژوهش‌های بنیادی هزینه کند؟

۲. ظرفیت ما در ایران برای انجام پژوهش‌های بنیادی چقدر است؟

۳. پروژه‌هایی را نام ببرید در زمینه‌های بنیادی که انجام آن برای کشور لازم و ممکن است؟

البته، فراموش نکنیم سوال پژوهش ممکن است بومی باشد اما کیفیت فقط جهانی معنی می‌دهد!

از هر پاسخی هر چقدر کوتاه یا بلند استقبال می‌کنیم.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید